Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/1055 K.2006/6122

Davacı, maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Dava, ilk başvuru tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece yasal prosedürüne uyulmadan alınan raporla sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Dava konusu olayda davacının 23.02.2005 tarihli talebi Kurum Hastanesi/ Sağlık İşleri G.M. Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Dairesi Başkanlığından alınan 3.05.2005 tarih, 34999 sayılı değerlendirmeleri sonucu çalışabilir kararı verildiğinden maluliyet aylığı talebi red edilmiştir.

Mahkemece Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin 17.03.2005 tarih, 1237 sayılı raporunda maluliyetin % 83.37 olduğunun tesbit edildiği bu rapora davalı vekilinin itiraz ettiği halde mübayenet giderilmemiştir. Bu nedenle öncelikle maluliyet oranının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedüre göre S.S.Kurumu Sağlık Kurullarınca verilen raporlara itiraz halinde sorunun S.S.Yüksel Sağlık Kurumuna intikali zorunludur. Ancak bu kuruldan verilen raporlara karşı herhangi bir itiraz olduğunda mahkemece Adli Tıp Merci veya Tıp Fakültesi konseylerinden rapor alınarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemenin 109. madde çerçevesinde işlem yapmadan sonuca gitmesi usul ve yasaya aykırıdır. O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.