Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/3176 K.2006/9848

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 31.3.2003-3.7.2003 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Davalı Kurum vekilince temyizden feragat edilmişsede Kurum vekilinin feragat yetkisinin bulunmamasına ve özellikle yetkili birimden feragat ile ilgili usulüne uygun olur alınmamasına göre davalı Kurumun geçerli bir temyizinin bulunduğunun kabulü ile tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı temyizine gelince; Dava,davacının davalıya ait işyerinde 31.3.2003-3.7.2003 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen , Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen hizmetlerin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın ispat edilmediğinden reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunlara destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Somut olayda, davacının işyerinde çalışmalarına yönelik davalı tarafından Kuruma bildirim yapılmadığı ancak, dosyada toplanan delillere göre davacının davalı işyerinde çalıştığı gerek tanık Şerife Kara ve gerekse bu anlatımı doğrulayan işkazası ile ilgili Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının hazırlık evrakı ile anlaşıldığından mahkemece istek gibi davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, halen işveren yanında çalıştığını belirten ve işverenin etkisi altında şahadette bulunan tanıkların anlatımlarına dayanılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amalçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.