Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/4040 K.2006/6079

Davacı, 1.3.1995 tarihinden itibaren zorunlu tarın Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 1.3.1995 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının 1.10.1995 tarihinden davalı Kurum sigortalısı olarak tescil edildiği 1.6.1998 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğuna karar verilmiş ise de; varılan sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacının 17.9.1995 tarihinden itibaren kendi nam ve hesabına tarım işi yaptığı, kısacası 2926 sayılı yasanın 10.madde koşullarını taşıdığı ve bu koşulların halen devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının Bağ-Kur'a tescil edilmediği yönünde davalı Kurumca cevap verildiği halde, bilahare dosyaya davacı ismi ile 1.6.1998 tarihi itibariyle Kuruma tarım Bağ-Kur'lu olarak tescil edildiğine ilişkin bir belge daha ibraz edildiği görülmektedir. Gönderilen bu belgede yer alan şahsın baba adı ve doğum tarihi farklı olup; davacı olmadığı sabit olmasına rağmen mahkemece yanılgı sonucu bu bilgi davacıya aitmiş gibi değerlendirilerek Bağ-Kur'luluk istemini tescil tarihi 1.6.1998 olarak sonlandırılması, isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; bu belge dikkate alınmaksızın talebi gözetilerek tüm istem dönemi yönünden işin esası incelenerek sonuca varmaktır.

Her ne kadar; karar anılan tescil belgesinin farklı şahsa ait olduğu davacı yancada anlaşılmamış olduğundan temyiz edilmemiş ise de; 1982 Anayasamızın 12. ve 60.maddeleri gereğince Sosyal Güvenlik hakkı, kişiye sıkı sıkıya bağlı dokunulmaz ve feragat edilemez bir hak olup bu yönüyle kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkeme kararının, temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bozulması gerekmiştir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.