Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2006/9637 K.2007/8070

Davacı, davalı işveren nezdinde 1370 gün çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Davacı, davalıya ait Eczane işyerinde hizmet akdine dayalı olarak 01.11.1996-11.06.2001 tarihleri arasında geçen çalışmalarının kesintisiz olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda.

İşçilik hakları davasında tanıklık yapanlar için işverenin suç duyurusu üzerine hazırlık soruşturması sırasında 1998 Ağustosunda işten ayrılıp 1999 Mayıs ayında yeniden başladığına ilişkin davacının savcılık ifadesi ile 25.08.2000-10.10.2000 ve 15.12.2000-23.02.2001 tarihleri arasında başka işyerinden kuruma bildirilen çalışmalar nedeniyle anılan dönemlerin tespitinin mümkün olmadığı, 01.11.1996-30.4.1998 tarihleri arasında ise davacının çalışmalarının ayda 15 gün üzerinden bildirildiği, SSK kayıtları ve imzası inkar edilmeyen işe giriş bildirgelerinin çalışmanın kesintili olduğuna ve ara verilerek yeniden başlanıldığına karine olduğu,

davacının anılan dönemlere ilişkin bordrolarda imzasının bulunmadığı, dava konusu döneme ilişkin olarak temyiz edilmeden kesinleşen ve SSK’nın da taraf olmadığı işçilik hakları dosyası dışında davacının delilinin bulunmadığı, kaldı ki davacının dahi1998 Ağustosunda işten ayrılıp 1999 Mayıs ayında yeniden işe başladığını beyan etmesine rağmen işçilik haklarına ilişkin davada kesintisiz hizmete göre düzenlenen raporun karar esas alındığından hizmet tespiti davasında kabulünün mümkün bulunmadığı kabul edilerek, davanın sübut bulmadığından bahisle reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları 01.11.1996–30.4.1998 tarihleri arasında işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak, 23.02.2001–22.06.2001 tarihleri arasında ise tam olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Dolayısıyla ihtilaflı olan süre 01.11.1996–23.02.2001 tarihleri arasında kalan süredir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Somut olayda davalı işverence düzenlenen ücret bordrolarında davacının imzası mevcut değildir. Kesinleşen işçilik hakları dosyası ile davacının dava konusu dönemde davalı işyerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Davalı kurum bakımından taraf olmadığı bu dosya kesin delil niteliğinde bulunmamakla birlikte güçlü bir delildir. Öte yandan işçilik hakları dosyasında dinlenen ve komşu işyerlerinde çalıştıklarını beyan eden tanıklar da yeminli anlatımlarında davacının işyerinde geçen çalışmalarının sürekli olduğunu söylemiştir. Davacının davalı işyerinde yaptığı anlaşılan eczacı kalfalığı işinin niteliği dikkate alındığında kesintili olarak sürdürülmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ortadadır. Hal böyle olunca da karinenin aksinin kanıtlandığı ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle, 27.09.2003 günlü hazırlık soruşturmasında alınan ifadesinde geçen süreler ile başka işyerinden kuruma bildirilen süreler dışlanmak suretiyle davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının sürekli olduğuna karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.