Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/13596 K.2008/6403

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.08.1994-15.05.1996 tarihleri arası 644 gün çalışması ile 15.05.1996 tarihinden itibaren de sürekli çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı işveren ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının davalı işverene ait 286606 sigorta nolu işyerinde 1.8.1994 tarihi ile 15.5.1996 tarihleri arasında geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen 644 gün çalışmasının ve 15.5.1996 tarihinden itibaren sürekli çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davalı işverene ait işyerinde 15.5.1996-30.4.2004 tarihleri arasında 2707 gün çalıştığı ve 1405 gününün bildirildiği, 1302 gününün bildirilmediği, 1.7.2004-22.3.2005 tarihleri arasında 292 gün çalıştığı, 202 gününün bildirildiği, 90 gününün bildirilmediğinin tespitine, 1.8.1994-15.5.1996 tarihleri arası döneme ilişkin talebin reddine, karar verilmesi yerinde ise de; davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre, davalılar yararına avukatlık ücretine hükmolunmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.