Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/16730 K.2007/19731

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.10.1982-30.08.1988 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitiyle, yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2-Dava davacının 1.10.1082-30.8.1988 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kurum’a bildirilmeyen calışmasının tespiti ile 29.2.2000 tarihli tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece tespit isteminin kabulüne ve yaşlılık aylığı talebinin reddine karar verilmiştir

Dosyadaki bilgi ve belgelerden. Kurum’un 3.10.2001 tarihli yazısında davacının 3938 gün SSK’na tabi hizmetinin bulunduğu bildirdiği ve bu dava kapsamında tespitine karar verilen 810 günüyle birlikte toplam 4748 gün hizmeti bulunduğu ancak dava devam ederken davacı 8.8.2003 tarihinde 270 gün askerlik borçlanmasında bulunmakla prim gün sayısını 5018 güne çıkardığı, sigorta başlangıcının 4.6.1975 tarihi olduğu ve 18.12.2000 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu görülmüştür.

506 sayılı Yasa’nın Geçici 81-A maddesine göre davacı 25 yıl sigortalılık süre koşulunu sağladığı ve 5000 gün koşulunu ise yargılama devam ederken askerlik borçlanmasını 8.8.2003 tarihinde yaparak tamamlayıp yaşlılık aylığını hak kazandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece askerlik borçlanmasına ilişkin yapılan ödeme tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.