Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/18969 K.2008/15000

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15.12.2000-30.07.2001, 15.08.2001-05.08.2002, 30.08.2002-12.06.2003, 15.11.2003-18.06.2004 ve 20.10.2004- 23.12.2004 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin feragat nedeniyle reddine karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle sosyal güvenlik hakkı kamu düzenine ilişkin olup bu haktan feragat etmek mümkün olmadığından davadan feragat eden davacının talep konusu dönemle ilgili hak düşürücü süre içinde her zaman dava açabileceğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine. 2- Dava davacının, 5.12.2000-30.7.2001, 15.8.2001-5.8.2002, 30.8.2002-12.6.2003, 15.11.2003-18.6.2004 ve 20.10.2004-23.12.2004 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, feragat nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

04.12.2004 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 6. maddesinde, anlaşmazlık, feragat nedeniyle delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına hüküm olunacağı öngörülmüştür.

Bu durumda, mahkemece, delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmeden önce feragat nedeni ile davanın reddine karar verildiğine göre, davalı Kurum vekili yararına tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde yazılı 350,00 YTL avukatlık ücretinin yarısı olan 175,00-YTL ‘na hükmolunması gerekirken mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.