Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/20526 K.2008/1546

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 12.522.39 YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve tüteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 5.2.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalılar vekili Avukat ..... ile karşı taraf vekili...... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 22.01.2002 tarihinde meslek hastalığı sonucu % 0 maluliyet nedeniyle ortaya çıkan manevi zararı ile geçici iş göremezlik dönemindeki ücret kaybından kaynaklanan maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece geçici iş göremezlik döneminde SSK Başkanlığı tarafından davacıya yapılan ödemelerin indirilmeyerek maddi zararın fazla kabul edildiği anlaşılmaktadır Gerçekten davacının 22.01.2002 ile 14.07.2003 tarihleri arasında istirahatlı olduğu ve anılan dönemde SSK Başkanlığı tarafından davacıya 3.295,75-YTL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca istirahatlı olunan dönemde davacıya dava dışı kurum tarafından yapılan geçi iş göremezlik ödeneğinin indirilmeyerek davacının bu döneme ilişkin ücret kaybının fazla hesaplanması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.