Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/3831 K.2007/6425

Davacı davalılardan işverene ait işyerinde 28.8.1992-31.12.1999 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, davacının 25.08.1992-31.12.1999 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığı iddiasına dayalı davalı Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tesbiti istemini ilişkindir.

Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyulmak suretiyle davacının davalıya ait işyerinde 25.08.1992-31.12.1997 ve 01.01.1999-31.12.1999 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tesbitine karar verilmiş ise de varılan bu sonuç doğru olmamıştır.

Dosya içeriğinden davacının davalı işverence 25.08.1993 tarihli işe giriş bildirgesi ile işe girişinin bildirildiği, dosyada davacının iddiası gibi 25.08.1992 tarihinde işyerinde çalışmaya başladığına dair işe giriş bildirgesinin aksini gösteren bir kesin delil bulunmadığı, ayrıca, tesbite karar verilen dönem içinde davalı işverence kısmi bildirimler bulunduğu ve 02.08.1999-11.11.1999 tarihleri arasında 344259 işyeri nolu Mete Transpor Kara ve Deniz nakliyat işyerinden çalışmasının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece 25.08.1992- 25.08.1993 ve 02.08.1999-11.11.1999 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin reddine, davalı işverence bildirilen dönemlerin dışlanmasına karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin mükerrer tescile yol açacak biçimde yazılı şeklide hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.