Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/10939 K.2009/1602

Davacılar, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalının tüm, davacının ise diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava iş kazasın sonucu 27.7.2002 tarihinde vefat eden ...’nın anne, baba ve kardeşlerinin 3.000,00’er TL tazminat ve yasal faiz istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı anne... ile baba ...’e 1.000’er TL ... ... ve ...’a 500,00’er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27.7.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, 27.7.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölüm olayının meydana geldiği, ölenin eş ve çocuklarının tazminat istemli davalarının Yargıtay’ca onanması ile işverenin %30 kazaya uğrayanın ise %70 oranındaki kusurlarının kesinleştiği görülmüştür.

Borçlar Kanununun 47. maddesinde hakimin, olayın özelliklerini göz önünde tutarak olay nedeniyle zarar görenlere adalete uygun bir miktarın manevi tazminat olarak ödenmesine karar vereceği öngörülmüştür. Olayın özelliklerinin neler olduğu konu ile ilgili 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanmıştır. Bunlar objektif ölçülere göre değerlendirilmelidir. Hükmedilecek manevi tazminat tutarının uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan acıyı hafifletici nitelikte olması ve sembolik tutarda bulunmaması gerekir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, ülkenin ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, işçinin yaşı, olay tarihi gözetildiğinde davacı anne ve babaya 2.000,00’er TL manevi tazminat yerine 1.000,00’er TL manevi tazminata, davacı kardeşlere ise 1.000,00’er TL manevi tazminat yerine 5.00,00’er TL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince hüküm bozulmamalı tarafların temyiz nedenlerine göre karşı taraf yararına oluşan kazanılmış hak ilkesi gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.