Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/12862 K.2008/14762

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 140.014.47-YTL davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalı vekilincede duruşmalı temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.09.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ....ile karşı taraf vekili....geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 19.01.2000 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu % 59 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının manevi tazminat isteminin kabulüyle, hesaplanan zararından Borçlar Kanunu’nun 43.maddesi gereğince %35 oranında takdiri indirim uygulanmak suretiyle maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de, Borçlar Kanunu’nun 43.maddesi’nin uygulanmak suretiyle yapılacak indirimin takdirinde yanılgıya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Tarafların hal ve mevkiine, kusur oranlarına, olayın oluşuna ve olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz ile birlikte tazminatın miktarına göre; dava konusu olayda Borçlar Kanununun 43. maddesi gereğince %20 oranında bir indirim yapılmak suretiyle maddi tazminatın belirlenmesi gerekirken %35 oranında indirim yapılarak maddi tazminatın noksan belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.