Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/13145 K.2009/12243

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.10.1998-05.02.2005 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Davacının temyizine gelince: Davacı, 1.10.1998-5.2.2005 tarihLeri arasında davalılara ait iş yerinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen sürelerin tesbitini istemiştir. Mahkeme, davanın kısmen kabulü bildirilmeyen 5.1.1999-30.4.1999 tarihleri arasındaki 20,1.5.1999-31.8.1999 tarihleri arasında bildirilmeyen 20 gün olmak üzere toplam 40 günlük sürenin tesbitine karar verilmiş ise de dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle varılan sonuç doğru değildir.

Dosyadaki belgelerden davacının ilk kez davalı iş verenlere ait 11034133 sigorta sicil nolu iş yerinden 15.10.1998 tarihinde bildiriminin yapıldığı ve bu iş yerinden 18.12.1998 tarihinde çıkışının ,1144475 sayılı iş yerinden 5.1.1999 tarihinde girişinin 25.11.1999 tarihinde çıkışının yine aynı iş yeri için 18.2.2000 tarihinde girişinin 30.11.2000 tarihinde çıkışının,48550 sigorta sicil sayılı iş yerinden 6.1.2001 tarihinde girişinin 30.9.2003 tarihinde çıkışının 110796771 sayılı iş yerinden ise 1.12.2003 tarihinde girişinin 30.1.2005 tarihinde ise çıkışının yapıldığı ,bildirimi yapılan tüm bu iş yerlerinin davalılara ait adi ortaklık yada

Limited şirketi olduğu davalı iki ortağın davacıyı ya adi ortaklıkta yada ortağı oldukları Limited şirketleri yanında sigortalı gösterdikleri ve faaliyet adreslerinin aynı olduğu anlaşılmıştır.Her ne kadar davalılara ait iş yerlerinden davacının 5 kez işe girişi 5 kez de çıkışı bildirilmiş ise de dosyada yer alan davacıya ait şahsi sicil dosyasında davalılar tarafından düzenlenen işe giriş bildirgelerine rastlanmamıştır.

Dinlenen davalı işveren tanıklarından ... 1997 tarihinden bu yana davalılar yanında çalıştığını davacının 1998 yılında çalışmaya başlayıp 2005 yılı 2.ayına kadar çalışmasına devam ettiğini davacının tahsilatçı olarak çalıştığını önceleri adi ortaklıkta daha sonrada şirketin kurulması ile birlikte şirket yanında çalışmaya devam ettiğini beyan etmiş diğer işveren tanıkları ...2000 yılından bu yana davalı iş yerinde çalıştığını davacının kendisinden önce çalışmaya başladığının 2005 yılı başlarında işten ayrıldığının belirtmişlerdir.

Bordro tanıkları... ...ve ... ise ,her üç tanığın çalışma süreleri toplamda ihtilaflı dönemin tamamını kapsar durumda olup davacının 1998 yılından 2005 Şubat ayına kadar kesintisiz olarak davalı iş verenlerin tahsilat işlerini yaptığını bildirmişlerdir.

Bu durumda gerek bizzat davalı iş veren tanığı anlatımlarından gerek bordro tanıklarının ve komşu iş yeri tanıklarının ifadelerinden davacının davalılara ait adi ortaklık ve Ltd. şirketler yanında 15.10.1998 tarihinden 5.2.2005 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığı açıkça ortadadır.İş veren tarafından bildirimin kesintili yapılması sonuca etkili olmayıp davacının 15.10.1998-5.2.2005 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının kabulü ile bildirimi yapılmayan tüm süreler yönünden davanın kabulü gerekirken kararda belirtildiği şekliyle kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.