Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/13527 K.2009/3090

Davacı, murisinin iş kazası ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki delillerle karardaki gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık davacıların murisi ...’in iş kazası sonucu ölümü nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile,ölenin anne ve babası için 12.000,00’er TL,kardeşlerin her biri için 2.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacıların murisinin iş kazası sonucu ölümüne neden olan olayda ölenin % 35, davalı işverenin % 65 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. B.K'nun 47. Maddesinde adam öldüğü takdirde ölünün ailesine adalete uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar vereceği öngörülmüştür.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, 22.6.1966 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, ölenin ve davalının kusur durumu, olayın ağırlığı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez

Bu ilkeler gözetildiğinde mahkemece anne ve babaya yararına ayrı ayrı en az 20.000,00’er TL, kardeşlerin her biri yararına ise 5.000,00’er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı 12.000.00 TL., davacı ... yararına ayrı ayrı 2.000.00 'erTL. manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.