Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/16009 K.2009/452

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı alacaklının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Uyuşmazlık, İcra ve İflas Kanunu'nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayalı üçüncü kişinin istihkak davasına ilişkindir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 97/10. maddesi hükmü istihkak davası sonuçlanmadan mahcuz malın paraya çevrilmesi durumunda dava konusunun bedele dönüşeceğini öngörmektedir. Yargıtay’ın yerleşmiş ve oturmuş içtihatları da bu yoldadır. Somut olayda, dava konusu hacizli eşyaların, alacaklı tarafından 20.07.2005 tarihinde yapılan ihalede 12.150,00.-YTL bedelle alacağına mahsuben satın alınmıştır.

Bu durumda, Borçlar Kanunu’nun 231. maddesine göre alacaklı malın mülkiyetini ihale anında kazanmış ve açılan ihalenin feshi davaları reddedilerek, kesinleşmiştir.

H.G.K.'nun 31.10.1990 gün E:1990/15-375, 1990/530 sayılı kararında da vurgulandığı gibi, ihale, iptal edilmediğine göre, davacı üçüncü kişi davasında haklı çıktığında ihale bedelinin davalı alacaklıdan alınıp davacı üçüncü kişiye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, bu yön gözardı edilerek, alıcının mülkiyet hakkını ortadan kaldırır şekilde haczedilen eşyalar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Öte yandan, istihkak davasının kabulü üzerine davacı yararına tazminata hükmedilebilmesi için İcra ve İflas Kanunu'nun 97/15. maddesi uyarınca alacaklının kötü niyetinin gerçekleşmesi gerekir. Alacaklının üçüncü kişinin istihkak iddiasına karşı çıkması kötü niyetli bir davranış olarak nitelendirilemez. Alacaklının kötü niyeti kanıtlanmadığından tazminatla sorumlu tutulması da isabetsizdir. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi gereğidir.