Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/4417 K.2008/7152

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.4.2000-2.7.2003 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Davacı, 1.4.2000-2.7.2003 tarihleri arasında davalı işyerinde aralıksız çalıştığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin, davacının 1.4.2000-30.03.2001 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının tesbiti ile fazla istemin reddine ilişkin kararı, Dairemizce H.U.M.K.''nun 437. maddesi uyarınca kısmen araştırmaya yönelik olarak bozulmuş, bozma ilamında 30.03.2001-2.7.2003 tarihleri arasındaki süreye ilişkin red kararının doğru olduğu, 1.4.2000-30.03.2001 tarihleri arasındaki süre yönünden ise yeterli araştırma yapılmaksızın sonuca gidildiği, dinlenilen tanıklardan yalnız birinin bordro tanığı olduğu,

onunda davalı işyerinde 17.11.2000-21.2.2001 tarihleri arasındaki sürede çalışmasının bulunması nedeniyle ancak bu süreye tanıklık edebileceği, 1.4.2000-17.11.2000 ve 21.2.2001-30.03.2001 tarihleri arasındaki süreler yönünden dilenilen tanıkların yetersiz olduğu belirtilerek,

bu süreleride kapsayacak şekilde çalışmaları bulunan işyeri çalışanları ile gerektiğinde komşu işyerlerinden kayıtlara geçmiş kişilerin beyanlarına başvurularak sonuca gidilebileceği belirtilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulmakla birlikte beriltilen hususlarda hiçbir araştırma yapılmaksızın bozma kararı kesin nitelikteki bozma gibi değerlendirilerek 17.11.2000- 21.02.2001 tarihleri arasındaki sürenin tesbitine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiğine göre H.U.M.K.'nun 439. maddesi uyarınca ilam gereği yerine getirelerek sonuca gidilmesi gerektiği ortadadır. Bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.