KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2008/5246 E., 2008/14854 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2008
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
426 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava 03.09.1998 tarihinde meydana gelen zararlandırıcı sigorta olayı sonucu % 3 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının sürekli iş göremezlik oranı ve duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre davacı yararına 6.000,00-YTL manevi tazminat yerine 10.000,00-YTL manevi tazminata hükmedilmesi ve dava dilekçesi ile ıslah dilekçesinde kaza tarihinden itibaren yasal faiz talep edilmiş olması nedeniyle, maddi tazminatın faiz başlangıcı olarak kaza tarihi esas alınması gerekirken,
100,00.- YTL maddi tazminat için kaza tarihinden, 8.319,00.- YTL maddi tazminat için ıslah tarihi olan 19.11.2007 tarihinden yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2008/5246, K. 2008/14854, 25 Eylül 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama