Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/6951 K.2008/9299

Davacı. davalı işveren nezdinde 13.9.1992-13.4.2002 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan SGK, S.S.G. Konut Yapı Koop., E. A. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi davalılardan SGK, S.S.G.Konut Yapı Koop., E.A. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Kurum ile SS G.Konut Yapı Kooperatifinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, tarihleri arasında davalılara ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tesbitini istemiştir.

Mahkemece istek yazılı şekilde hüküm altına alınmış ise de, bu sonuç aşağıdaki açıklanan yönleri ile yanılgılı değerlendirmeye dayalı olup usul ve yasaya uygun değildir.

Davacının tesbitini istediği 01.09.1993 tarihinden önceki dönem yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç dosya içerisindeki bilgi ve belgelere uygun bulunmamaktadır.

11.01.1994 tarihli durum tesbit tutanağı içeriğine göre davacı, işyerine ilk defa 01.09.1993 tarihinde işe girdiğini beyan ederek tutanağı imzalamıştır. SSK müfettiş tutanakları 506 sayılı yasanın 130. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan belgelerdendir. Tutanak aksinin tanık beyanları ile kanıtlanamayacağı da ortadadır,

2-Davalılardan E.A.yönünden ise, bu davalı adına işlem gören işyeri dosyası bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı E. A.’ın işveren durumunda olan diğer davalı yapı kooperatifinin başkanı olduğu, dosya içerisindeki vekaletnamelere göre de dava sırasında bu sıfatının da bulunmadığı ve işyerinin diğer davalı kooperatif adına 01.09.1993 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, işveren sıfatı bulunmayan davalı E.A.yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.