Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/7117 K.2009/1306

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki delillerle toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı iş veren ve davacı ...’ın tüm davacılar ... ve ...'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacıların miras bırakanı ... 23.11.2004 tarihinde davalı işverene ait işyerinde çalışırken iş verenin özen görevini yerine getirmeyerek %87.5 oranında kusurlu olduğu iş kazasında ,curuf havuzuna düşerek feci şekilde yanarak ölmüştür.

BK'nun 47 maddesinde hâkimin, bedensel bütünlüğün zedelenmesi halinde olayın özelliklerini göz önünde tutarak zarar görene adalete uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar vereceği öngörülmüştür. Olayın özelliklerinin neler olduğu konu ile ilgili 22.6.1966, 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanmıştır. Bunlar her olayda değişebileceğinden hâkimin kararında bunları objektif ölçülere göre göstermesi gerekir. Manevi tazminatın miktarını belirleme görevi hâkimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilecek manevi tazminat tutarının uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan acıyı hafifletici nitelikte olması, sembolik tutarda bulunamaması gerekir.

Bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, ülkenin ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü, tarafların kusuru, kazaya uğrayan işçinin ölümünün feci şekilde gerçekleşmesi davacılarda yaratılan elem ve üzüntü gibi diğer özelliklerde gözetildiğinde ,davacılar ... ve ... için 30.000.00’er TL manevi tazminat yerine 20.000.00 ‘er TL gibi az miktarda manevi tazminat takdir edilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı tarafların temyiz nedenlerine göre taraflar yararına oluşan kazanılmış hak ilkeside gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.