Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/12981 K.2010/12255

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, dava dilekçesinde davalı işverenin işçisi olarak çalışırken gerçekleşen iş kazası nedeniyle büyük oranda iş göremez duruma geldiğini ileri sürerek 2.500,00.- YTL maddi ve 5.000,00.- TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini; 27.05.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle de 2.126,45.- TL maddi tazminatın olay tarihi olan 30.4.2002 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiş, davalı yanca davanın reddi savunulmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden iş kazasının 4.10.2002 tarihinde cereyan ettiği davanın ise 11.4.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece dava dilekçesinde talep edilen maddi tazminat tutarına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş, ancak karar başlığında dava tarihinin sehven “04.01.2007” olarak yazılmış olması, ayrıca kararın gerekçesinde (ilk paragraf) kaza tarihinin “04.10.2002” yerine, sehven “04.12.2002” olarak infazda tereddüde ve karışıklığa yol açacak biçimde yazılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.