Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/13388 K.2010/11838

Davacı, murisinin iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan ... Dental Medikal İmalat İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının iş kazası sonucu cismeni zarara uğraması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ...'ya yöneltilen maddi ve manevi tazminat davası ve davalı ... Dental Medikal İmalat İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi'ne yöneltilen maddi tazminat davası atiye terk edildiğinden bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına, 10.000.00 TL manevi tazminatın 25.3.2004 olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı Grup Dental Medikal İmalat İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden tahsiline karar verilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu herhangi bir maluliyetinin belirlenmediği olayda, davacının % 100 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmakta ve % 0 maluliyete bile davacının uğradığı kaza sonucu çektiği elem ve ızdırabın dindirilmesi amacıyla belli bir miktar manevi tazminatın verilmesi gerektiği açıktır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 3.000.00-TL. manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 10.000.00-TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.