Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/13550 K.2010/10553

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.03.2003-01.08.2007 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davalılardan ... Yayıncılık Tic. AŞ. vekilince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dava niteliği gereği duruşmaya tabi işlerden olmadığından davalı iş veren vekilinin duruşma isteminin reddine,

2-Dava, davacının, davalıya ait iş yerinde 1.3.2003-1,8.2007 tarihleri arasında aralıksız çalışmasına rağmen bildirimlerin 1.8.2003 tarihinden başlatıldığı iddiasına dayalı bildirilmeyen 1.3.2003-1.8.2003 tarihleri arasındaki çalışma süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı iş verene ait iş 1074412 sicil nolu iş yerinden 1.8.2003-31.12.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının Kuruma bildirildiği ,dinlenen tanıklardan ...'nin davalı iş yerinden 2005 yılından itibaren bildiriminin yapıldığı ihtilaflı dönem yönünden bordro tanığı niteliğinin olmadığı ,diğer tanık ...'ın ise 2000-2005 tarihleri arasında davalı iş yerinden bildiriminin olduğu ve bordro tanığı niteliği taşımasına rağmen bu tanığın davalı iş veren aleyhine ... 3.İş Mahkemesinin 2005/117 Esas sayılı dava dosyası ile tesbit davası açtığı ve ifadesinin davalı işveren tarafından aralarındaki husumet nedeniyle tarafsız olamıyacağı gerekçesiyle itiraz edildiği görülmüştür.

Hizmet tesbitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılıkla yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve Dairemizin içtihatları gereğidir.

Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de, çalışmanın konusu, sürekliliği, başlangıç ve bitiş tarihleri konusunda tanıklarını sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları işverenle, işçiyle ve işyeriyle ilişkileri dikkate alınmalı, işin ve işyerinin niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, işyerinin bordrolarından yer alan çalışanları ile komşu ve yakın işyerlerinin kayıtlarıyla ya da araştırma ile belirlenmiş kimselerin beyanlarına başvurulmalı, tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli, çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıkça belirlenmelidir.

Mahkemece, davalıya ait işyerinde uyuşmazlık konusu dönemde Kuruma verilmiş dönem bordrolarına göre çok sayıda bordro tanıkları bulunduğu halde, işverenle davalı durumunda bulunan tek bordro tanığının ifadesi ile sonuca gidildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacının çalıştığını iddia ettiği iş yerinden uyuşmazlık konusu dönemde Kuruma verilmiş dönem bordrolarında çalışmaları görülen tanıkların beyanlarına başvurmak, tanıkların adreslerinin tespit edilemediği ya da beyanları ile yetinilmediği takdirde Kurumdan bilgi alınarak veya Emniyet ve muhtarlık yoluyla yaptırılacak araştırma sonucu iş yerine komşu veya yakın işyerlerinden belirlenen çalışanların ve işyeri sahiplerinin beyanlarına başvurmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.