Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/14048 K.2010/10034

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.01.1992-01.08.1995 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde kesintisiz çalıştığını iddia ederek 1.1.1992-1.8.1995 tarihleri arasında Kuruma bildirilemeyen hizmetlerinin tespitini istemiştir

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde 1.1.1992-1.5.1995 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde; 1.1.1992-1.8.995 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını iddia ederken netice-i talep kısmında 1995 yılında 120 günlük hizmetinin eksik olduğunu belirtmiş ise de duruşmada bu çelişkiyi gidererek, 1995 yılındaki çalışmasının 210 olduğunu açıklayıp dava dilekçesindeki bu maddi hatayı düzeltmiştir. Mahkemece davacının uyuşmazlık döneminde çalıştığının kabulüne dair verilen karar yerindedir. Ancak dava dilekçesi kapsamı ve duruşmadaki beyanından davacının 1995 yılındaki eksik süresinin 210 gün olduğunun kabulü ile 1.1.1992-1.8.1995 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik gün tespiti ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.