Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/15235 K.2011/1234

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe maruz kalan işçinin uğramış olduğu maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 10.05.2002 tarihinde davacının davalı işyerinde geçirdiği iş kazası sonucunda %22 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, olayda davacının %20, davalı işverenin %80 oranında kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır

08.09.2004 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle tazminat talebinde bulunurken, davacının olayda hiçbir kusurunun bulunmadığına, işverenin %100 kusurlu olduğuna ve davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken davacının olayda %20 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece, talep edilen manevi tazminat miktarından bir miktar indirim yapılmak suretiyle davacı yararına 8.000,00.-TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 10.000,00.-TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.