Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/15804 K.2009/15900

Davacı, 1.1.1998 tarihinden itibaren tarım bağkur sigortalısı olduğunun tespiti ile 5510 sayılı yasadan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, davacının 01.01.1998 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun ve 5510 sayılı Yasa'nın Geçici 23,24,25. maddelerindeki prim borçlarının yapılandırılmasına ilişkin haklardan yararlanma hakkının saklı tutulması istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile; davacının 01.04.1998-03.09.2008 tarihleri arasında, 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ve 5510 sayılı Yasa'nın Geçici 23,24,25. maddelerinden doğan haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 22.3.1998 tarihini takip eden ay başı olan 01.04.1998 tarihinden itibaren, 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmalarının dışlanarak tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi yerinde ise de;

davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre, davalı Kurum yararına 575,00 TL. avukatlık ücretine hükmolunmaması ve davacının ilk kez prim borçlarının yapılandırılması talebini 8.9.2008 dava tarihinde yapmış olmasına göre, 31.7.2008 tarihinde kabul edilip 19.8.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5797 sayılı Yasa'nın 4. maddesine göre, Yasa'nın yayımı tarihinden itibaren yirmi gün içinde başvuru şartını yerine getirmiş olmakla, 5797 sayılı Yasa'dan doğan prim borçlarının yapılandırılmasına ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesi gerekirken,

5510 sayılı Yasa'nın Geçici 23,24,25. maddelerinden doğan haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.