Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/1641 K.2010/1791

Davacı, isteğe bağlı prim ödemelerinin geçerli olduğunun tespitiyle, yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine. 2-Dava, davacının isteğe bağlı prim ödemelerinin geçerli olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.02.1991-01.03.1997 tarihleri arasında isteğe bağlı prim ödemelerinin geçerli sayılmasına ve 01.11.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitine.karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.06.1988-31.01.1997 tarihleri arasında 500 gün 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olarak çalışmalarının bulunduğu, 21.02.1997 tarihinde kuruma yapmış olduğu başvuru nedeni ile 01.03.1997 tarihinden itibaren isteğe bağlı Sigortalı olarak tescilinin yapıldığı ve 31.08.2003 tarihine kadar primleri ödeyerek 2310 gün isteğe bağlı sigortalı olarak prim ödediği,

ayrıca 01.02.1991 tarihinden itibaren 01.03.1997 tarihine kadar olan döneme ait 2190 gün prim ödemesinin bulunduğu Kurum tarafından bu prim ödemelerinin isteğe bağlı sigortalılık için müracaat formu bulunmadığı gerekçesi ile geçersiz sayıldığı, davacının 01.10.1996-31.01.1997 tarihleri arasında 1996 yılında 90 gün, 1997 yılında 30 gün 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olarak çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, somut olayda kurum kayıtlarında giriş formu bulunmayan ancak primleri ödenen 01.02.1991-01.03.1997 tarihleri arasındaki isteğe bağlı prim ödemelerinin geçerli olup olmadığı ve yaşlılık aylığı koşullarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının prim ödemelerine göre 01.02.1991 tarihinden itibaren 01.03.1997 tarihine kadar isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edilen sürede 1996 ve 1997 yıllarında toplam 120 günlük zorunlu sigortalılık süresi bulunduğundan bu 120 günlük dönemde çifte sigortalılık yaratacak şekilde isteğe bağlı sigortalı olduğunun kabulüne karar verilmesi ve bu 120 günlük sürede davacının hem zorunlu hemde isteğe bağlı sigortalı olduğunun kabulüyle yaşlılık aylığı hesabında mükerrer şekilde primi ödenmiş gün sayısı hesabında nazara alınması isabetsiz olmuştur.Davacı sözkonusu dönemde 120 günlük süre dışlanarak toplam 2070 gün isteğe bağlı sigortalı kabul

edildiğinde 01.03.1997-31.08.2003 tarihleri arasında kurum tarafından kabul edilen 2340 gün ile 01.06.1988-31.07.1997 tarihleri arasındaki 500 günlük 506 sayılı Yasa kapsamında geçen zorunlu sigortalılık süresi toplandığında prime esas gün sayısının 4910 gün olması nedeni ile 5000 gün prim ödenmiş sigortalılık süresi bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, 4910 gün sigortalılık süresi dikkate alınarak yaşlılık aylığı koşullarını değerlendirip sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.