Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/2228 K.2010/2482

Davacı, 15.03.2003-23.7.2007 tarihleri arasındaki 5434 sayılı Yasa ve Ek 76. maddesi gereğince verilen hizmetleri çıkarıldıktan sonra kalan sürelerin tamamında 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının primleri ödenen 15.3.2003-23.7.2007 tarihleri arasında 5434 sayılı Yasa’nın Ek 76. maddesine göre borçlanma hizmetleri çıkarıldıktan sonra kalan sürelerde 1479 sayılı Yasa’ya göre Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasa’sının Ek 76. maddesine göre davacının 1.4.1983-14.8.2001 tarihleri arasında fasılalı olarak Belediye Başkanlığı yaptığı 5434 sayılı Yasa’nın Ek 76. maddesine göre 15.6.2006-14.8.2006 ve 15.9.2006-14.12.2006 tarihleri arasında yapılan borçlanma süresi çıkarıldıktan sonra 15.3.2003-14.6.2006, 15.8.2006-14.9.2006 ve 15.12.2006-22.7.2007 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Yapılan incelemede davalı Kurumca davacının şirket ortaklığı nedeniyle 1479 sayılı Yasa’ya tabi olarak 15.3.2003 tarihinde kayıt ve tescilinin yapıldığı, 15.3.2003-23.7.2007 tarihleri arasındaki vergiye kayıtlı olduğu sürelerde sigortalı olduğu kabul edilerek 4956 sayılı Yasa gereğince borç çıkartıldığı, borcun tamamının davacı tarafından ihtirazi kayıtla Kuruma ödediği,

davalı Kurumca, davacının 5434 sayılı Yasa’nın Ek 76. maddesine göre Emekli Sandığına yaptığı borçlanma öğrenildiğinde borçlanılan sürelerin çakışması nedeniyle, 15.3.2003-15.3.2007 tarihleri arasındaki primlerini tahsil ettiği sigortalılık süresinin iptal edildiği Emekli Sandığı iştirakçiliğinin sona erdiği tarihten sonra 15.3.2007-23.7.2007 tarihleri arasında sigortalı olarak kabul edildiği, davacının ayrıca 17.3.2007-30.06.2007 tarihleri arasında 106 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı çalışmalarının olduğu görülmüştür.

Mahkemece, davacının Emekli Sandığına tabi süreler çıkarıldıktan sonra 15.3.2003-14.6.2006, 15.8.2006-14.9.2006, 15.12.2006-22.7.2007 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğuna ilişkin olarak verilen tespit kararı yerinde ise de 17.3.2007-30.06.2007 tarihleri arasında 106 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı çalışmalarının dışlanmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.