Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/3253 K.2009/6655

Davacı, l2.7.2004 tarihi itibariyle malüllük aylığına hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddine, 2-Davalı Kurumun temyizine gelince; Davacı, Kuruma başvuru tarihi olan l2.7.2004 tarihi itibariyle malullük aylığına hak kazandığının tesbiti ile aylıklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davacının maluliyetinin saptandığı tarih olan 7.l2.2006 tarihi itibariyle maluliyet aylığına hak kazandığının tesbiti ile aylıklarının yasal faizi ile ödenmesine karar vermiştir.

Davacının l2.7.2004 tarihinde maluliyet aylığı için Kuruma başvuruda bulunduğu ve maluliyetinin tesbiti için Kurumca hastaneye sevkinin sağlandığı, S.D.Ü.Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 5.8.2004 tarihli Sağlık kurulu raporu ile sigortalıdaki rahatsızlıklar tesbit edilerek % 76 oranındaki maluliyetinin mevcut olduğunun belirtilmesine karşılık Bağkur Genel Müdürlüğü 24.ll.2004 tarihli yazı ile sigortalıda 2/3 oranında iş gücü kaybını gerektirecek bulguların bulunmadığı gerekçesi ile maluliyet aylığı isteminin red edildiği davacı tarafından açılan davanın yargılaması sırasında Mahkemece Yüksek Sağlık Kurulu'ndan görüş alınmasına karar

verilmesi üzerine kurulun talebi ile Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji bölümünden alınan rapor ve diğer mevcut raporlar değerlendirilerek, Yüksel Sağlık Kurulu'nun 23.2.2007 tarihli kararı ile davacının 2/3 oranında çalışma gücünü kaybettiğinin ve maluliyet başlangıcının 7.l2.2006 tarihi olduğunun bildirildiği, rapora davacının maluliyet başlangıcı, davalının ise tümüyle itiraz etmesi sonucunda, uyuşmazlık Adli Tıp Kurumuna götürülerek gerek maluliyet oranı, gerekse maluliyet başlangıcı yönünden rapor istenildiği,

Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun l0.l0.2007 tarihli raporu ile davacıda % 35 oranında maluliyetin mevcut olduğunun, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 29.5.2008 tarihli kararında ise % 34,2 oranında maluliyetin olduğunun, dolayısıyla davacının çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediğinin belirlendiği görülmüştür.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı niteliktedir. Ancak kurulun kararına karşı itiraz edilmiş ve itiraz uygun bulunarak Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesine ve Genel Kuruluna gidilerek davacıdaki maluliyetin % 34,2 oranında olduğu açıkca belirlenmiştir. Davacıdaki fiili durum yok sayılarak sonuca gidilmesi mümkün değildir. 1479 sayılı Yasa'nın 28.maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 25.maddesindeki maluliyet oranlarının gerçekleşmediği dolayısıyla davacıya maluliyet aylığı bağlanamayacağı ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulun hüküm usul ve yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.