Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/3553 K.2010/3438

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün birleşen dosya davacıları vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacılar ...'in tüm, davacılar ... ve ...nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 28.12.2006 tarihinde meydana gelen zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen sigortalının yakınlarının uğradığı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılardan Melek'in eşi, ..., ..., ..., ve ...'in babası, Kazime ve Ragıp ...'nin oğlu diğer davacıların kardeşleri olan Süleyman ...'nin, davalı işverene ait işyerinde çalışırken 28.12.2006 tarihinde işverenin kusurlu davranışı sonucu gerçekleşen iş kazasında ölmesi nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararların giderilmesi için; davacı eş için 41.715,45 TL maddi ve 60.000,00 TL manevi, çocuklardan ... için 2.810,18 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi çocuklar ... ..., ... ve ...'in her biri için 1.000,00 TL maddi ve15.000,00 TL manevi anne ve baba için ayrı ayrı 15 .000,00.-TL manevi ve 3 kardeşin her biri için 10.000,00.-TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiş, davalı yanca davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece davacı eş için 41.715,45 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi, çocuklardan ... için 2.810,18 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi çocuklar ... ..., ... ve ...'in her biri için 10.000,00 TL manevi anne ve baba için ayrı ayrı 7.500,00.-TL manevi ve kardeşlerin her biri için de 5.000,00.-TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, karar davacılar anne baba ve kardeşler vekilince temyiz edilmiştir.

İş kazasında ölen davacıların yakının, iş kazasında, % 30 ve davalı işverenin % 70 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

B.K'nun 47. Maddesinde adam ölmesi halinde hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutularak ölenin ailesine adalete uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar vereceği öngörülmüştür. Olayın özelliklerinin neler olduğu 22.6.1966, 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanmıştır. Bunlar her olayda değişebilir. Bu nedenle hakiminin kararında bu özellikleri objektif ölçülere göre göstermesi gerekir.

Öte yandan Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi Hakimin takdirine bırakılmış ise hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, ölen işçi ve davalının kusur durumu, olayın ağırlığı, göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yaratması yanında caydırıcı nitelikte de olması gerektiği söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacılar anne ve baba'nın her biri yararına 10.00,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 7.500,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.