Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/3982 K.2009/8255

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 506.000.00TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan STFA Deniz İnş. San.

A.Ş. vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, yerel Mahkeme 24.09.2008 tarihli ek kararıyla temyiz eden tarafından harç ve giderlerin yasal süre içerisinde yatırılmadığından temyiz isteğinin reddine karar vermiş, red kararının yine davalılardan STFA Deniz İnş. San.

A.Ş. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.06.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan STFA Deniz İnş. San. A.Ş. vekili Avukat Yusuf Kuz ile karşı taraf vekili Avukat ... Özcan geldiler. Diğer davalılar adına kimse gelmedi.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına göre, davalı ... İnşaatı İnşaat San. Tic. AŞ’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 25.01.2004 tarihinde meydana gelen zararlandırıcı sigorta olayı sonucu %49,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar davalılardan STFA Deniz İnşaatı İnşaat San. Tic. AŞ tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz edenin sıfatı dikkate alındığında manevi tazminat miktarı bozma konusu değildir.

Maddi tazminata gelince: Tarafların hal ve mevkiine, kusur oranlarına, olayın oluşuna, ve olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz ile birlikte hükmedilen maddi tazminat miktarına göre; olayda, Borçlar Kanununun 43. maddesi uygulanarak %15 oranında bir indirim yapılmak suretiyle maddi tazminatın belirlenmesi gerekirken bu yönün göz ardı edilerek istem gibi maddi tazminata karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan hüküm altına alınan maddi tazminata uygulanacak faizin başlangıcı ve karar ilam harcının hesabında da hataya düşüldüğü görülmektedir. Maddi tazminat isteminin ıslah suretiyle artırılmasına ilişkin, 01.04.2008 havale tarihli dilekçede, ıslahen artırılan miktar için faizin olay tarihinden itibaren işletilmesine yönelik istem olmadığı yalnızca faiz istemiyle yetinildiği anılan dilekçenin incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca maddi tazminatın ıslahen artırılan bölümü için ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmek gerekirken, ıslahen artırılan miktarları da kapsar biçimde hüküm altına alınan maddi tazminatların tümü için olay tarihinden itibaren faize karar verilmesi HUMK 74.Maddesindeki istemle bağlılık ilkesine aykırı olduğu gibi karar ilam harcının hüküm altına alınan tazminat miktarı üzerinden nispi olarak hesaplanması gerektiğinin göz ardı edilerek,

davacı yararına takdir olunan avukatlık ücretinin de karar ilam harcının belirlenmesi de dikkate alınmak suretiyle karar ilam harcının fazla hesaplanması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.