Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/7039 K.2010/6363

Davacı, 19.06.1987 tarihi ile 14.12.1999 tarihleri arasında zorunlu ... sigortalısı olduğuna, borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı dava dilekçesinde 19.06.1987 tarihinden itibaren 12.04.1999 tarihine kadar olan sürede 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tesbitini, ... sigortalılığının 12.04.1999 tarihinde itibariyle iptalini, davalı Kurum'a 27.000.00 TL borçlu olmadığının tespitini istemiş, son celse ise davayı ıslah ederek, 19.06.1987-14.12.1999 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tesbitini,14.12.1999 tarihi itibariyle ... sigortalılığının iptalini ve davalı Kuruma 27.000.00 TL borçlu olmadığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece, istemin ıslah gibi kabulü ile,davacının 19/06/1987 ile 14/12/1999 tarihleri arasında zorunlu ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine,14/12/1999 tarihi itibarı ile Bağ- Kur kaydının iptaline ve davacının ödeme nedeni ile 14/12/1999 tarihi itibarı ile davalı Kurum'a borcu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 19.10.1998 tarihli giriş bildirgesi ile 19.06.1987 tarihindeki oda kaydı nedeniyle 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olarak tescilinin yapıldığı,15.08.2005 tarihinde terkin edildiği,08.06.2000 tarihinde İB formu verdiği,

1998,17.01.2000,21.08.2000,26.09.2000,27.11.2000,04.01.2001 tarihlerinde prim ödemelerinin olduğu,vergi kaydının ve esnaf sanatkar sicil memurluğu kaydının olmadığı,Osmaniye At arabacıları Odasına 19.06.1987-14.12.1999 tarihleri arasında kaydının olduğu,emniyet araştırmasında: davacının 19.06.1987-14.12.1999 tarihleri arasında at arabacılık işi yaptığının tesbit edildiği,Osmaniye Belediye Başkanlığının 02.12.2005 tarihli yazısında, davacının 11.09.1987-14.12.1999 tarihleri arasında at arabacılığı işi yaptığının bildirildiği,

12.08.1982-26.09.1984 tarihleri arasında ve 15.08.2005-30.06.2007 tarihleri arasında kesintili olarak 513 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı çalışmasının olduğu görülmektedir.

Mahkemece, davacının 19/06/1987 ile 14/12/1999 tarihleri arasında zorunlu ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine, 14/12/1999 tarihi itibarı ile Bağ- Kur kaydının iptaline ve davacının ödeme nedeni ile bu 14/12/1999 tarihi itibarı ile davalı Kurum'a borcu olmadığının tespitine yönelik verilen karar yerinde ise de, davacının son celse yaptığı ve talebini genişleterek kısmen red kararı verilmesini engellediği talebinin, mahkemece “ıslah” olarak kabul edilmesi ile,

davanın kısmen kabulüne yerine, son celsede ki isteme değer verilerek davanın kabulü denilerek ıslah talebine uygun karar verilmesi sonucunda davalı lehine reddedilen kısım nedeni ile avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması ve yargılama giderlerinin kabul ve red oranına göre paylaştırılmaması ayrıca Mahkemece davalı Kurum'dan 14.12.1999 tarihi itibariyle davacının prim borcu bulunup bulunmadığının sorulması gerekirken,

14.10.1999 tarihi itibariyle prim borcunun sorulması ve Kurum'ca bu tarih itibariyle bildirilen 678.00 TL'nın yargılama devam ederken yatırılması nedeniyle davacının Kurum'a ödeme nedeniyle 14.10.1999 tarihi itibariyle borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken 14.12.1999 tarihi itibariyle borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan davalı Kurum'ca davacının 14.10.1999-14.12.1999 tarihleri arasına ilişkin prim borçlarının her zaman davacıdan tahsil edilebileceği de tartışmasızdır.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.