Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/9694 K.2010/6609

Davacı, davalı işveren nezdinde 27.10.1997-dava tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davalılardan ... Sitesi A B Blok Yöneticiliği vekilince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, davalıya ait ... sitesi 5. Blok apartman kapıcısı olarak 27.10.1997 ile dava tarihi arasında geçen ve SGK’na bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep etmiştir..

Mahkemece, davanın kabulü ile 27.10.1997 -23.03.2006 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen 3026 günlük hizmet süresinin tesbitine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur.

Ne varki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olaya gelince, dosyada mevcut 23.03.2006 tarihli kurum yoklama memuru tarafından düzenlenmiş tutanakta davacının 02.01.1998 tarihinde çalışmaya başladığı belirtilmiş,ancak tutanak altında apartman yöneticisi davacının 2 aydan beri part time olarak çalıştığını ileri sürmüştür. 506 sayılı Yasanın 130. maddesi gereği kurum yetkililerince tutulan tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerdir. Bu yönü ile işe giriş tarihine yönelik olarak davacının itirazına uğramayan 02.01.1998 tarihine yönelik tesbit davacıyı bağlar.

Davacının çalıştığını iddia ettiği işyeri 21 daireli kaloriferli bir aparman olduğuna göre;iskan raporunun alındığı tarihten itibaren kapıcı çalıştırılması olağandır. Tutanakta apartman yöneticisinin öne sürdüğü şekilde davacının 2 aydan beri çalışmış olması durumunda işyerinde daha önce davacı dışında bir kapıcının çalışma ihtimali mevcuttur. Mahkemece bu yön araştırılmaksızın eksik inceleme ile hüküm tesis edilmiştir.

Yapılacak iş: apartman karar defteri ile gelir gider defteri ve gider pusulaları getirtilerek davacı veya bir başka çalışan olmuş ise bunların işe alındığı tarih ile hehangibir ücret ödemesi yapıldı ise buna ilişkin gider makbuzu veya ücret bordroları ile kapıcı dairesinde ikametine izin verildiği tarihte düzenlenmiş yazılı bir sözleşme veya belge düzenlenip düzenlenmediğini araştırmak,davacının zaman zaman temizlik ve çocuk bakımı gibi başkaca işlerle uğraştığı iddia olunduğuna göre, bu hizmeti alan kişiler tesbit edilerek haftanın hangi günleri ve hangi saatler arasında apatman dışında çalıştığını tesbit etmek,

buna göre çalışma başlangıcı ile tam gün mü yoksa günün belirli saatlerinde mi olduğunu hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirledikten sonra sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de dosyada mevcut 23.03.2006 tarihli kurum yoklama memuru tarafından düzenlenmiş tutanakta işe giriş tarihi olarak belirlenen 02.01.1998 tarihine yönelik tesbite itirazı bulunmadığına göre mahkemece sigortalılık başlangıcının 27.10.1997 tarihi olarak belirlenmesi de hatalı olmuştur. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazıı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.