Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/10464 K.2010/12847

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan MKE Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyizin kapsamına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 07.08.1989 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %13,10 sürekli iş göremezlik için ve bu işgöremezliğin 25.03.1997 tarihinde artarak %31’e yükselmesi nedeniyle % 17,90 fark maluliyet için maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir..

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının maddi zararı sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin reddi isabetlidir. Ancak davacının manevi tazminata yönelik davanın değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, davacıda belirlenen ilk maluliyet ve artma nedeniyle fark maluliyete ilişkin istem bulunduğu halde tek bir dava ve talep varmış gibi karar verilmesi hatalı olduğu gibi, davacının % 13,10 sürekli iş göremezlik nedeniyle 30,00-TL, % 17,90 fark maluliyet içinde 5.000,00-TL manevi tazminat isteminde bulunduğu göz ardı edilerek HUMK’nun 74. maddesine aykırı biçimde davacı yararına 30.000,00-TL manevi tazminata karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Öte yandan hüküm altına alınan tazminat ve yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi de hatalı olmuştur. Zira dava açıldığı sırada tüzel kişiliği bulunan ve davanın yöneltildiği davalılardan ... San. Tic. AŞ’nin, yargılama sırasında diğer davalı MKE Genel Müdürlüğü tarafından devir alınarak tüzel kişiliğinin son bulduğu dosyada içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşıldığı halde ve özellikle devir alan tüzel kişiliğinde davada taraf olmasına göre tüzel kişiliği son bulan davalı ... San. Tic. AŞ. hakkında da karar verilmesinin isabetsiz olduğu açık ve seçiktir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.