Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/2305 K.2011/2919

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 22.5.2007-14.6.2007 tarihleri arasında çalıştığının tesbitiyle Haziran 2007 ayına ilişkin 14 günlük ücret alacağının hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 22.05.2007-14.06.2007 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmaların tespiti ile 2007 yılı Haziran ayına ait 14 günlük 373,00 TL ücret alacağının davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hizmet sürelerine ait primler ödendiği için hizmet tespiti davasının reddine ve davalı Kurum yararına 575,00 TL avukatlık ücretinin hüküm altına alınmasına karar verilmiş ise de varılan bu sonuç avukatlık ücreti yönünden yerinde değildir.

Somut olayda davacının 01.06.2007 – 14.06.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen sigortalı çalışmaları Kuruma bildirilmiş olup Kurum müfettişi tarafından yapılan inceleme sonrasında davacının 22.05.2007-31.05.2007 tarihleri arasında geçen çalışmaları da işveren tarafından 21.02.2008 tarihinde Kuruma bildirmiştir.

Davacının 22.05.2007-31.05.2007 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının Kuruma dava tarihinden sonra bildirilmesi nedeniyle bu döneme ilişkin davanın konusunun kalmadığı, davacının davasını açarken haklı olduğu, davalı işverenin de sigortalı çalışmaları süresinde Kuruma bildirmemesi nedeniyle davanın açılmasına neden olduğu anlaşılmakla konusu kalmayan hizmet tespiti davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, avukatlık ücretinin davaya sebebiyet veren davalı işverenden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken davasında haklı olan davacının Kuruma avukatlık ücreti ödemesine karar verilmesi usül ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

.