Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/3011 K.2011/3990

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi, davalı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere , hükmün dayandığ gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik nedeniyle davacının uğramış olduğu manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacının 4.3.2005 tarihli dava dilekçesi ile kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 25.000,00 TL manevi tazminat istemiş olması ve tazminat faizinin gördüğü işlev ve hukuki nitelik bakımından gecikme faizi olmasına, tazminat faizinde temerrüdün olay anında oluşmasına, temerrüd için ihtarın gerekli olmadığı hallerden birisinin de akde aykırılığa yol açan eylemin varlığı olmasına rağmen, mahkemece nedenleri ve dayanakları gösterilmeksizin, 10.000,00 TL manevi tazminat için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.