Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/4243 K.2010/8337

Davacı,davalı işveren nezdinde 1.9.1996-30.8.1997 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki delillerle karardaki gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Dava, davacının 1.9.1996-30.8.1997 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre dolduğundan davanm reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 2.7.2009 tarihli kararı ile bozularak, bozma ilamında; davacının başka işyerinde geçen ve istemi ile çakışan 1.9.1996-1.10.1996 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen ret kararının sonucu bakımından doğru olduğu,

davalıca itiraz edilmeyen ücret ödeme belgelerine, komşu işyeri tanıklarıyla apartman sakinlerinin beyanlarına göre doğrulanan 2.10.1996-30.8.1997 tarihleri arasındaki süreler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekeceği belirtilmiş ise de maddi hataya dayalı olarak davacının davalı işyerinden bildirilen ve hukuki yararın bulunmadığı 1.8.1997-30.8.1997 tarihleri arasında süreninde tespiti gereken süreler içerisinde gösterildiği görülmüştür.

Mahkemece Dairemizin bozma amacı doğrultusunda davacının davalı işyerinde 2.10.1996-31.7.1997 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken, mükerrer olacak şekilde Kuruma bildirilen ve tespitinde hukuki yararın bulunmadığı 1.8.1997-30.8.1997 tarihleri arasındaki süreleri de kapsar şekilde tespite karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK.'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.