Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/4623 K.2011/4930

Davacı, murisinin 04.12.1980-01.02.1981, 02.02.1994-14.04.1995 ve 18.10.1999-31.12.2004 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve ölüm aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle hükmün dayandığı kanuni gerektirci nedenlere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 5.1.2006 tarihinde ölen murisi ... 1.7.2001-5.1.2006 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile davacıya hakedilen tarihten itibaren ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkin olup, davacı 8.7.2008 tarihinde verdiği ıslah dilekçesi ile talebini sigortalılık süresinin tespitine hasretmiştir.

Mahkemece dava açıldıktan sonra davalı Kurumca davacı murisinin sigortalı olduğu sürenin kabul edildiği ve murisin ölüm tarihi olan 5.1.2006 tarihini takip eden aybaşından itibaren ölüm aylığı bağlandığı dava açılmasına davalı Kurumun sebebiyet verdiği gerekçesiyle sigortalılığın tespiti istemi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Yapılan incelemede davalı Kurumun davacının 6.5.2009 tarihli aylık talebine istinaden murisin 5.1.2006 tarihindeki ölümünü takip eden aybaşından itibaren ölüm aylığı bağlandığı Mahkemce hükmün gerekçesinde davalı Kurumun dava açılmasına sebebiyet verdi belirtildiği halde, hüküm fıkrasında yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, karar tarihi itibariyle 1.000,00 TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ve davacıdan harç alınmasına karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece HUMK'nun 416.maddesi gereğince yargılama giderlerinin davada haksız çıkan tarafa tahmil olacağı hükmü nazara alınarak dava açılmasına davalı Kurumun neden olması karşısında yargılama gideri ile avukatlık ücretinin davalı taraftan alınmasına ve davalı Kurum harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan peşin harcın davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki,bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK bir 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.