KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2010/4957 E., 2011/5200 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2011
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
436 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.6.2004-1.2.2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacının 01.06.2004 – 01.02.2009 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının davalı işveren ...'ya ait "1222956.35" nolu işyerinde 01.10.2004 – 02.10.2007 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen 1081 günlük sigortalı çalışmalarının, "1269005.35" nolu işyerinde 03.10.2007 – 01.02.2009 tarihleri arasında geçen ve 479 günlük sigortalı çalışmanın 330 gününün Kuruma bildirilmesi nedeniyle eksik bildirilen 149 günlük sigortalı çalışmalarının tespitine, bakiye 1,55 TL maktu karar ve ilam harcının davalı ...'dan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, davacının ödediği 15,60 TL maktu karar ve ilam harcının davalı ...'dan alınarak davacıya ödenmesine,
15,60 TL başvuru harcı, 200,00 TL bilirkişi ücreti, 23,50 TL tebligat ücreti ve 40,00 TL tanık ücretinden oluşan 279,10 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36.maddesine göre davalı Kurum harçtan muaf olduğu halde, 15,60 TL başvuru harcının yargılama giderlerine dahil edilerek davalılalırdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2010/4957, K. 2011/5200, 6 Haziran 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama