KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2010/4959 E., 2010/4983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2010
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, 19.04.1995 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, mahkeme kararının dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, davacının 19.04.1995 tarihinde 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece ,davanın kısmen kabulü ile, davacının 01.04.1995 tarihinden 31.12.1995 tarihine kadar tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 28.07.2006 tarihinde Menderes Ziraat Odasına üye olduğu, davacıdan ilk prim kesintisinin 29.03.1995 tarihinde yapıldığı,başkaca tarım ... prim kesintisi bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece davacının 19.04.1995 tarihinden 31.12.1995 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken , HUMK. 74. maddesine aykırı olarak davacının talebi aşılmak suretiyle 01.04.1995 tarihinden 31.12.1995 tarihine kadar sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiş olması, ayrıca, 5502 sayılı Yasa’nın 36.maddesine göre davalı ... Kurumu harçtan muaf olduğu halde harç ödemekle yükümlü kılınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2010/4959, K. 2010/4983, 29 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama