Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/575 K.2011/891

Davac, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 149.493,80 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu %100 maluliyetinin bulunduğu ve yardıma muhtaç olduğu,davacı işçinin %20 oranında, davalı işverenin %80 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davacı vekilinin dava dilekçesinde davalı işverenin tam kusuruna dayanarak dava açtığı,yargılama sırasında davalı işverenin kusurunun %80 olduğu tesbit edilmiştir.

Bu durumda talepten bir miktar indirim yapılarak davacı yararına 27.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken istemin aynen kabulüne karar verilerek 30.000,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.