Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/6417 K.2012/1408

Dvacı, 30/01/2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almayı hak ettiğinin ve Kuruma borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, 1479 sayılı Yasaya göre Kuruma borçlu olmadığının ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini , birleştirilen dosyada ise 3201 sayılı Yasa'ya göre borçlandığı süreleri kapsayacak şekilde 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edilerek primlerin tahsil edildiğini ileri sürerek, fazladan ödediği 8220 Dolar'ın bugünkü kur'dan karşılığı 12.300,00 TL.'nın Merkez Bankası'nın dövize uyguladığı en yüksek faiz oranı esas alınarak faizi ile tahsilini istemiştir. Mahkeme, davacının yaşlılık aylığı isteminin reddine, Kuruma borçlu olmadığının tespitine, 12.300,00TL nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5754 sayılı Yasanın 79.maddesi ile değişik 3201 sayılı Yasanın 4. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, "borçlanmadan sonradan vazgeçenler ile yapılan borçlanma sonrasında aylık bağlanması için gerekli şartları yerine getiremeyenlere ve bunların hak sahiplerine talepleri üzerine yaptıkları ödemeler, faizsiz olarak iade edilir." 06.11.2008 tarihinde yürürlüğe giren Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması Ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 11.maddesinin 3.fıkrası uyarınca,

borçlandıkları hizmetleri ile malullük ve yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazanamayan sigortalılar ile ölüm aylığı bağlanamayan hak sahiplerine, başvuruları halinde ödenen borçlanma tutarının tamamı faiz uygulanmaksızın Yeni Türk Lirası olarak iade edilir. Mahkemenin borçlanma bedelinin ödendiği tarihteki kur üzerinden TL karşılığının faizsiz olarak iadesine karar vermesi gerekirken yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, davacının 1479 sayılı Yasaya göre sigortalı sayıldığı sürelerin dışında kalan süreler için 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlandığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin yukarıdaki yasal düzenlemeler doğrultusunda iadeye karar vermesi gerekirken mükerrer ödeme gerekçesi ile iadeye karar vermiş olması da isabetsizdir. O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.