Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/651 K.2011/3104

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.12.1990-30.04.1997 tarihleri arası çalıştığı günlerin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı ve davalı Erdoğan Madencilik San. Tic. Ltd. Şti vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.12.1990-30.05.1993; 10.10.1993-30.04.1995 ve 01.09.1996-30.04.1997 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne, davacı ve davalılar vekilinin emek ve mesaisi ile davanın kapsamı ve süresi göz önüne alınarak Tarifenin 3.maddesine göre avukatlık ücretinin iki katı olarak takdirine karar verilmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3.maddesinin 1.bendi gereğince, yargı yerlerince avukata ait olmak üzere karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücreti, Tarifede yazılı miktardan az ve üç katından çok olamaz.Bu ücretin belirlenmesinde,avukatın emeği,çabası,işin önemi niteliği ve davanın süresi göz önünde tutulur.

Somut olayda, mahkemece koşulları oluşmadığı halde takdirde hata yapılarak davacı ve davalılar yararına ayrı ayrı avukatlık ücretinin iki kat olarak belirlenmesi öte yandan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2maddesi uyarınca mütelsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde,

red sebebi ortak olan davalılar vekiline tek avukatlık ücretine hükmolunacağı halde Mahkemece davacının tespit istemi kısmen kabul edildiğine göre ret edilen kısım üzerinde davada kendini vekil ile temsil ettiren davalılar yararına tek avukatlık ücreti takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden her bir davalı için ayrı ayrı avukatlık ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.