Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/657 K.2011/3290

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 19.10.1982-2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, davalı ...’na bağlı Çıraklık ve Yaygın Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğüne ait iş yerinde 19.10.1982-2007 tarihleri arasında kesintisiz olarak hizmet akdine dayalı olarak çalıştığından Kurum’a bildirilmeyen sürelerin tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 5543 günlük çalışmasından Kuruma bildirilen 3046 günün dışında, bildirilemeyen 2397 gün çalışmasının tespitine karar verilmiştir.

21.5.1977 tarihli ... kurumlarında sözleşmeli veya ek ders görevi ile görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler hakkında yönetmelik ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca yürürlüğe konulan ... öğretmen ve yöneticilerinin ücretli ders saatlerine ilişkin 4.11.1983 tarihli Bakanlar kurulu kararında kadrolu bulunmayan uzman ve usta öğreticilerin “ders ücreti karşılığı” görevlendirileceği açıkça belirtilmiştir. Ayrıca, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi ( 1475 sayılı Kanun'un 61. maddesi) gereğince 7,5 saatlik çalışma süreleri bir gün kabul edilmektedir.Aynı Kanun’un 13.maddesinde ise kısmi süreli ve tam süreli iş sözleşmeleri ile ilgili düzenleme yer almaktadır.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait işyerlerinde 19.10.1982-30.6.2007 tarihleri geçen çalışmalarının kısmi olarak Kuruma bildirildiği, davacının davalı işyerindeki çıkış ve giriş aralarında kalan dönemlerde isteğe bağlı SSK primlerini yatırdığı,

1997-2007 yılları arasında kurs programları ile 1993-2007 yılları arasına ait ücret bordroları ve 1996-2000, 2003-2007 yıllar arasındaki puantaj kayıtlarının getirtildiği davalı işverenin davacı hakkında hazırladığı haftalık ders program çizelgesinde davacının 1982-1992 yılları arasındaki ve 1993-1994, 1999-2000 öğretim yıllarında davacının haftanın Pazartesi, Salı Çarşamba Perşembe günleri olmak üzere haftada 4 gün ile diğer yıllarda Pazartesi Salı Çarşamba günleri olmak üzere haftada 3 gün, günde 7-8 saat üzerinden derse girdiği ve günlük çalışmasının sabah 9.00-16.00 saatler arasında gerçekleştiğini bildirdiği görülmüştür.

Somut olayda davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır Uyuşmazlık davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının kısmi veya tam süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.Davalının bildirdiği haftalık ders programına göre davacının işe gittiği günlerde 09.00-16.00 saatleri arasında 7 saat çalıştığı dikkate alındığında günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırdığı kabul edilerek işe gidilen günler açısından davacının tam gün çalıştığı yönündeki mahkeme kabulü yerindedir.

Ancak davacının bir kısım öğretim yıllarında haftada 4 gün bir kısım öğretim yıllarında ise haftada 3 gün işe gittiği bildirildiğine göre işe gidilmeyen günler açısından tesbit kararı verilmesi ise hatalıdır.

Bu durumda mahkemece uyuşmazlık döneminde davacıya ait tüm puantaj kayıtları ile derse devam edildiğini gösteren kurs defter ve belgeleri, varsa devam devamsızlık çizelgeleri getirtilerek öncelikle davacının işe gittiği günler açıkça belirlendikten sonra davalı işverenin günlük çalışma saatlerini 09.00-16.00 arası olarak bildirdiği de dikkate alınarak işe gidilen günlerin şimdiki tam gün süreli çalışma kabul edilmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken mahkemece işe gidilmeyen günlerin de tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.