KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2010/6571 E., 2011/14420 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2011
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
475 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, 1.1.2009 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığının geçerli olduğunun tesbitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline, kuruma borcu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, yaşlılık aylığının iptaline ve yersiz aylık ödemelerinin davacıdan tahsiline dair Kurumun 18.9.2009 tarih ve 12.218.905 sayılı işleminin iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya bağlanan yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali ile 1.1.2009 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığının geçerli olduğunun tespitine karar verilmiştir.
25.12.2008 yaşlılık aylığı yazılı istek tarihinde yürürlükte bulunan, 5754 sayılı Yasa'nın 79.maddesi ile değişik 3201 sayılı Yasa'nın 6/B maddesine göre Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan Türkiye'de sigortalı çalışmaya başlayanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. 31.5.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primi hakkındaki hükümleri, bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlar için uygulanmaz.
3201 sayılı Yasa'nın 6/B maddesi 5997 sayılı Kanun'un 15.maddesi ile değiştirilmiş olup Yasa'nın yürürlüğe girdiği 19.06.2010 tarihinden itibaren Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.
Somut olayda, davacıya 25.12.2008 tarihli yaşlılık aylığı yazılı isteğine göre 3917 gün yurtdışı borçlanması, 600 gün askerlik borçlanması ve 4485 gün 1479 sayılı Yasa kapsamında prim ödemesi nedeniyle 1.1.2009 tarihinden itibaren 3201 sayılı Yasa'nın 6/B maddesine göre yaşlılık aylığı bağlandığı,
vergi kaydına göre davacının 10.7.1996-18.6.2009 tarihleri arasında nakliyecilik yaptığı, 5754 sayılı Yasa'nın 79.maddesi ile değişik 3201 sayılı Yasa'nın 6/B maddesine göre Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlanan davacının Türkiye'de 10.7.1996 tarihinden itibaren sigortalı çalışması bulunduğundan yaşlılık aylığının başlangıç tarihi itibariyle kesilerek 01.01.2009-18.6.2009 tarihleri arasında yersiz ödenen yaşlılık aylıklarının davacıdan istenmesine yönelik Kurum işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı ancak davacının sigortalı çalışmasının 18.6.2009 tarihinde sona ermesi nedeniyle 1.7.2009 tarihinden itibaren yaşlılık
aylığının yeniden bağlanması gerektiği ve bu nedenle Kurumun yalnızca 01.01.2009-18.6.2009 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkları isteme hakkı bulunduğu anlaşılmakla, yargılamanın çabukluğu ve usul ekonomisi ilkeleri gereğince yaşlılık aylığının yeniden bağlanıp bağlanmadığı ve yersiz ödeme nedeniyle istenilen aylıkların hangi aylara ait olduğu ve miktarları Kurumdan sorularak bağlanmamış ise 1.7.2009 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı ödenmesi gerektiğinin ve bu tarihten sonra ödenmesi gereken aylıklar nedeniyle davacının Kuruma yersiz ödeme nedeniyle borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken mahkemece yukarıda
açıklanan hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2010/6571, K. 2011/14420, 22 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama