Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2010/9400 K.2012/4917

Davacılar murisinin ölümüyle sonuçlanan olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davalı ... Genel Müdürlüğünün ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıların murisi Yüksel Öz'ün 26.2.2009 tarihinde işyerinde kalp krizi sonucu ölümünün iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeceme, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrolü Kanunu'nuna bağlı 1 sayılı cetvelde genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri sayılmış olup davalı ... Su İşleri Genel Müdürlüğü de bu kapsamdaki kamu idarelerinden birisidir.

Kanun'un 13/j kapsamındaki kamu idareleri harçtan muaf olduğu için aleylerine hüküm kurulması halinde bakiye karar ve ilam harcından sorumlu tutulamayacakları gibi peşin harcın dahil edilmesiyle hesaplanan yargılama giderinden sorumlu tutulmaları da doğru değildir.

Somut olayda, davalı ... Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrolü Kanunu'nuna bağlı 1 sayılı cetvelde genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında sayılması nedeniyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre bakiye karar ve ilam harcından sorumlu tutulması ve tahsiline karar verilen toplam 61,20 TL yargılama giderine 15,60 TL başvuru ile 15,60 TL maktu karar ve ilam harcının dahil edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, harç yönünden düzeltilerek onanmalıdır.