Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/10139 K.2011/9602

Davacı, 1.6.1995-16.4.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,davacının 1.6.1995 tarihinden dava tarihine kadar tarım ... sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne davacının 1.6.1995-16.4.2011 tarihleri arasındatarım ... sigortalılığının tespitine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve kayıtlardan,davacının 2.3.1998 tarihinden itibaren Ziraat Odasına,15.8.1981 tarihinden itibaren de tarımsal kooperatife üye olduğu,sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 20.5.1995 tarihinde yapıldığı, bu kesintilerin 1996 ve 1997 tarihlerinde de devam ettiği,davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu ve bu yetkisine dayanarak karar duruşmasında talebin daraltılarak 1.6.1995-16.4.2011 tarihleri arasında davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesinin istediği anlaşılmıştır.

Somut olayda,mahkemece davacının kesinti ve kayıtlarına göre 1.6.1995-16.4.2011 tarihleri arasında verilen tespit kararı yerinde ise de, dava dilekcesinde 2.5.2011 olan dava tarihine kadar tespit talebinde bulunulup davacı vekilinin sonradan karar duruşmasında tespit tarihini 16.4.2011'e çekilmiş olması karşısında arada kalan dönem bakımından davacının talebinden feragat edildiği sonucunu çıkarmak buna göre de davanın kısmen kabulüne karar verelerek davalı lehine reddedilen kısım nedeni ile vekalet ücretine hükmetmek ve yargılama girerlerini taraflar arasında paylaştırmak gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.