Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/13866 K.2013/3353

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/07/2005-22/03/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.7.2005 - 22.3.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacının 26.7.2005 - 22.3.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitine, alınması gerekli 18,40 TL harçtan başlangıçta alınan 15,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 2.80 TL harcın davalılardan alınarak Hazineye irad kaydına, davacı tarafından yapılan toplam 94,70 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacının, 01.7.2005 - 22.3.2006 tarihleri arasında hizmet tespiti talebine rağmen, Mahkemece 26.7.2005 - 22.3.2006 tarihleri arasında hizmet tespitine karar verildiği, buna göre kısmen red kararı verilmesine rağmen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmediği, yargılama giderlerinin tamamının davalılara yükletildiği ve 5502 sayılı Yasa’nın 36. maddesine aykırı olarak davalı Sosyal Güvenlik Kurumunun harç ödemekle yükümlü kılındığı görülmüştür.

Mahkemece kısmi red nedeniyle davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi, yargılama giderinin tamamının davalılara yükletilmesi ve harçtan muaf olduğu halde Kurumun harçla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmek, davalı Kurumun harçtan sorumluluğuna ilişkin kısmı çıkarmak ve yargılama giderinden kısmen redde göre davacının sorumlu olduğunu belirtmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.