Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/15881 K.2012/18599

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden dooğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, Kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 1/6/2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 4,3 oranında sürekli işgöremezliğe uğrayan sigortalının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine,davalı... ve Sıhhi Tesisat Malzemeleri San.Tic.Ltd Şti yönünden davanın kısmen kabulü ile 12.000.00 TL TL manevi tazminatın davalıdan dava tarihi olan 15/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacının, 1/5/2000 tarihinde davalı Eza Çekvalf ve Sıhhi Tesisat Malzemeleri San.Tic.Ltd Şti.’de çalışmaya başladığı, 1/6/2005 tarihinde torna tezgahının devrini yükseltmek amacıyla kasnaklar arasındaki bağlantıyı sağlayan kayışı uygun kasnağa takmak isterken durmakta olan makinenin şalterine temas etmesiyle sol el üçüncü ve dördüncü parmaklarının hareket etmeye başlayan kayış ile kasnağın arasında kalması sonucu yaralandığı anlaşılmaktadır.

İş kazası nedeniyle tazminat alacağı haksız fiile dayalı olup faiz başlangıcı tazminatı doğuran zararlandırıcı olay tarihidir. Buna rağmen mahkemece, faize olay tarihi olan 1/6/2005 tarihi yerine; sehven dava tarihi olan 15/02/2011 tarihinden itibaren hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.