Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/16992 K.2012/19634

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı ile davalılardan Medaş vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Yerel Mahkeme, davalılardan Medaş A.Ş tarafından maktu olarak yatırılan temyiz harcının nispi ödenmesi gerektiğine dair davalıya tebliğ edilen muhtıra gereğine uymayan davalının temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Davalı bu kararı dahi temyiz etmiştir. O halde, bu yön üzerinde özellikle durulmalıdır.

Mahkemece davalı Medaş A.Ş ne temyiz harcının nispi olması gerektiği belirtilerek davalıya muhtıra çıkarılmış ise de,tebligat çıkarılan adresin davalı vekilinin eski adresinin olduğu ve tebligatın muhtara yapıldığının gözetilmemesi doğru değildir.

Hal böyle olunca Mahkemenin davalı Medaş A.Ş hakkında verilen kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararının bozulup kaldırılarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/son maddesi gereğince bu davalının temyiz itirazları incelenmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalılardan Medaş A.Ş nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava, 12.12.2007 tarihinde iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 60.544.59 TL maddi tazminat ile manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 90.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Davaya konu somut olayda %41.20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının, iş kazasında % 30 , davalı Medaş A.Ş nin % 20, davalı Gemecik ... İnş.Tur.Ot.San.Tic Ltd.Ştinin %50 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, sigortalının maluliyet oranı, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler ve özellikle davacının maluliyet oranı gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 90.000.00 TL manevi tazminat "FAZLADIR"dır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Medaş A.Ş nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.