Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/3911 K.2012/23819

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 16/01/1995 tarihinden beri yer üstü ve yer altında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı vekilince süresi dışında, davalılardan Kurum vekilince süresinde temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2- Davalının temyizine gelince; dava, davacının 16.01.1995-21.06.2000 tarihleri arasında davalı işverene ait ... yerinde ve yer altında geçen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 16.01.1995-21.06.2000 tarihleri arasında yer üstünde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacı adına 21.06.2000 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği, davacının hizmet cetvelinden 21.06.2000 tarihinden itibaren davalı işyerindeki çalışmalarının eksiksiz olarak davalı Kuruma bildirildiği, ayrıca davacının 01.10.1994 tarihinden 21.06.2000 tarihine kadar 11010658 sicil numaralı dava dışı bir işyerinden yine eksiksiz olarak çalışmasının bildirildiği,

bunun yanı sıra 09.05.2002 tarihli müfettiş raporundan ve ekinde bulunan davacının ifadesinden davalı işyerinde 21.06.2000 tarihinden itibaren yer üstünde muhasebeci olarak çalışmaya başladığını ve daha önce de aynı şirketin ... bulunan işletmesinde kantarcı olarak çalıştığını beyan ettiği anlaşılmış olup buna göre mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın ispat edilemediği anlaşılmaktadır.

Davacının çalışmaları 01.10.1994 tarihinden itibaren eksiksiz olarak davalı Kuruma bildirilmiştir. Davalı Kuruma bildirilen çalışmaların tekrar tespitinde davacının hukuki yararı bulunmamaktadır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davanın reddine karar vermek gerekirken davacının hukuki yararının bulunmadığı halde çalışmasının tespitine karar vermek usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.