Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/7082 K.2013/1269

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava; davacının 01.05.2003 – 20.05.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde 506 sayılı Yasa kapsamında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece; davacının davalı işyerinde 01.05.2003 – 20.05.2008 tarihleri arasında aylık 1.500,00 TL ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davanın hizmet tespiti ve işçilik alacakları taleplerine ilişkin olarak açıldığı, mahkemece tefrik kararı verilerek iş bu dosya üzerinden hizmet tespiti yönünden yargılamaya devam edildiği, davacının 01.12.2000 – 31.12.2001 tarihleri arasında davalı .....'nde çalıştığı, 02.01.2002 – 28.04.2003 tarihleri arasında ise davalı şirket ortaklarına ait olan dava dışı....'de çalışmalarının bulunduğu, davacının 28.04.2003 tarihli tahsis talebine istinaden kendisine 01.05.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, davalı şirket tarafından.....

Şubesi'ne hitaben yazılan 12.12.2007 tarihli yazıda; davacının 01.12.2000 tarihinden itibaren muhasebe müdürü olarak çalıştığının ve aylık net ücretinin 2.000,00 TL olduğunun bildirildiği, davacı tanıklarının davacının emekli olduktan sonra davalı şirkette muhasebeci olarak çalıştığını doğruladıkları, ancak davalı tanıkları ile bordro tanığının davacının, şirketin muhasebesine bakan ... ile birlikte çalıştığını beyan ettikleri, zabıta tarafından yapılan araştırmada; davalı işyerinin bulunduğu binadaki diğer dairelerin mesken olarak kullanıldıklarından bahisle komşu işyeri tanığı tespit edilemediği anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Somut olayda; davacının talep edilen dönemde çalışmalarının fiili olarak davalı şirkette mi yoksa davalı şirketin muhasebe işlerine bakan ....'in yanında mı geçtiği hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; yeniden zabıta tarafından daha geniş bir tahkikat ile gerekiyorsa davalı işyerinin etrafında bulunan diğer işyerlerinden de araştırma yapılmak suretiyle komşu işyeri tanığı tespit edilmesini isteyerek tespit edilen kişileri dinlemek, davalı şirketin muhasebe işlerine bakan ... ile davalı şirket arasındaki hukuki ilişkiyi tespit etmek, davacı ile davalı şirket de dahil olmak üzere bir kısım şirketlerin mali işleri ile ilgili mail yolu ile bilgi aldığı anlaşılan ... dinlenilerek;

özellikle davacı ile sadece davalı şirketin mali işleri için mi yoksa başka şirketlerin işleri için de mi irtibat halinde bulunulup bulunulmadığını sormak, bu şekilde davacının çalışmalarının gerçekte davalı şirket yanında mı yoksa muhasebeci ....'in yanında mı geçtiği tespit edildikten sonra davalı şirket yanında geçtiği kanaatine varılması halinde ise davacının gerçek ücretinin tespiti için davalı şirketten ücret bordroları getirtilip ilgili kuruluşlardan da emsal ücret araştırması yapılarak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece eksik inceleme ve noksan araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.